به گزارشنفت آرا به نقل از فارس، بحران سوخت به یکی از چالش های جدی لبنان تبدیل و باعث شده، روزانه صف های طولانی در پمپ بنزین ها تشکیل و به محل نزاع و درگیری بین مردم تبدیل شود.
نیاز لبنان به سوخت تنها به بنزین محدود نمی شود، بلکه این کشور برای تولید برق به گازوئیل و مازوت نیز نیاز دارد. در این بین کمبود سوخت بیمارستان های لبنان را نیز با مشکل مواجه کرده است.
با جدی شدن این بحران و ناتوانی دولت لبنان جهت تامین سوخت مورد نیاز، پیشنهاد واردات بنزین از ایران با لیر لبنان توسط حزب الله مطرح و مورد پیگیری قرار گرفت و تاکنون سه نفتکش حامل سوخت از ایران راهی لبنان شده اند.
نخستین نفتکش ایرانی هنوز به کانال سوئز نرسیده، دومین نفتکش هم هنوز از قلمرو ایران خارج نشده، اما بندر را ترک کرده و سومین نفتکش هم در حال ترک ایران است و 10 تا 12 روز دیگر به کانال سوئز می رسد.
از آنجا که سوخت لبنان توسط بخش خصوصی این کشور تامین میشود، به نظر می رسد، این محموله ها از سوریه وارد لبنان شوند.
روزنامه لبنانی الاخبار درباره چگونگی واردات سوخت به لبنان نیز نوشت: «نفتکش ایرانی، چهارشنبه گذشته وارد آب های سرزمینی سوریه شده تا محموله خود را در یکی از بنادر سوریه تخلیه کند و سپس این سوخت با تانکر از سوریه به لبنان منتقل خواهد شد».
مزایای صادرات فرآورده های نفتی ایران به لبنان
مزایای صادرات فرآورده های نفتی ایران به لبنان را می توان در سه مورد اصلی خلاصه کرد:
- تامین سوخت لبنان و حل بحران انرژی این کشور، جایگاه حزب الله به عنوان متحد ایران در ساختار سیاسی لبنان را تقویت می کند
- با تغییر موازنه های منطقه ای، نقش و جایگاه ایران و آمریکا نیز تغییر کرده است. منافع ایران در موازنه های کنونی ثبات و استقرار منطقه ای و ورود به بازارهای جدید اقتصادی کشورهای منطقه است، در نتیجه حل بحران سوخت لبنان از جهات سیاسی و اقتصادی در پازل منافع منطقه ای ایران قابل تعریف است
- صادرات فرآورده های نفتی ایران به لبنان، نه تنها از جنبه ایجاد ثبات در منطقه به نفع ایران است، بلکه از جهت درآمد زایی حاصل از فروش فرآورده های نفتی نیز برای کشور حائز اهمیت است
ایران تجربه صادرات فرآورده های نفتی به سوریه و ونزوئلا را دارد، با توجه به تقاضای بالای کشورهای منطقه به سوخت شایسته است، ایجاد شبکه های تجارت فرآورده های نفتی در منطقه و توسعه ظرفیت پالایشی نفت و میعانات گازی در کشور، یکی از اولویت های جدی دولت سیزدهم باشد.
سه نهاد کاملا بی فایده داریم یعنی صمت اتاق بازرگانی و مرکز توسعه صادرات آن وقت رفته اند از همان سه نهاد مجددا همان افراد را آورده اند اینجا در نتیجه این کمیته هم عملا بیفایده و ناتوان است. سوال این است آیا اصلا این کمینه موفق شده حتی یک اقدام موثر از زمان تاسیس انجام دهد قطعا خیر فقط اتلاف منابع و ایجاد بروکراسی بیشتر است